Hoi iedereen!
Eindelijk na vele verzoeken een bericht van mij uit Zuid Afrika! Ik zou eigenlijk niet een blog gaan schrijven, maar via de mail is toch niet zo handig ben ik achter gekomen. Op deze manier kan iedereen die het wil me volgen via een update zo nu en dan. Verwacht er niet teveel van, want ik heb er zelf niet zoveel mee!
Als ik de tijd van mijn vertrek tot en met vandaag zou moeten omschrijven met een woord zou het 'roes' zijn. Eigenlijk heb ik nog geen moment rust gehad door alle leuke en minder leuke dingen die ik heb 'moeten' doen hier! Laat ik bij het begin beginnen!
reis
Woensdag de 13e ben ik vroeg in de morgen vertrokken richting Johannesburg, waar ik een nachtje heb geslapen. De vlucht zelf was niet boeiend, alhoewel het wel amusant was dat de amerikaanse dame naast mij nog aan me vroeg waarom ik geen houten schoenen aan had. De sfeer zat er dus meteen goed in!
Het avontuur begon meteen goed, want zodra ik de aankomsthal binnenliep met al mijn spullen werd ik meteen overspoeld door een boel hevig gebarende en schreeuwende afrikanen die allemaal beweerde een veilig luxe kamer voor me te hebben voor een geweldige prijs. Je kan wel snappen dat dit nog wel even spannend was, aangezien je door de verhalen over Jo'burg en de lange vermoeiende vlucht nogal wordt overwelmt en even niet helemaal meer weet wat veilig is en wat niet! Je bent toch in Afrika opeens!! Mensen worden wel eens meegenomen naar plekken waar ze eigenlijk niet wilden zijn bij dat vliegveld...
Uiteindelijk heb ik al die mannen weg weten te krijgen en ben ik naar een politie-informatie punt gelopen. Bij dit punt, en naast een agent, stonden ook twee mannen hun huisjes aan te bieden, waarna ik besloot dat dit wel te vertrouwen zou zijn! Toch denk je er wel even twee keer over na, zeker omdat een familie naast mij besloot dat ze de man in kwestie niet vertrouwden...
Vervolgens ben ik in een oud busje ingestapt en ben ik samen met Prince (de eigenaar) richting de zogenaamde huisjes gereden. De rit zou 10 minuten duren. Ik moet zeggen dat ik hem toch nog wel aardig begon te zweten toen ik na 20 minuten rijden alleen maar donker en wildernis om me heen zag. Ik liet me verder niet kennen en heb heel gezellig met Prince gepraat over het WK en over de vooroordelen die men heeft over Jo'burg enz en uiteindelijk kwamen we aan bij het huisje. Heb hier prima geslapen in een echt afrikaans huis, met afrikaanse kunst en een kruidige geur overal waar je liep, ongetwijfeld door de kookkunsten van de vrouw van Prince (Princess?). Even spannend, maar uiteindelijk een leuke ervaring!
Volgende morgen ben ik doorgevlogen naar Kaapstad. Ik kwam in de ochtend aan, en ik moet zeggen dat ik nog nooit zo'n mooie landing heb meegemaakt. Je vliegt een soort kom van bergen in, met in de verte de zee!
kaapstad en UCT
Kaapstad is misschien wel de mooiste stad qua omgeving waar ik ooit ben geweest. Het bizarre is, dat waar je ook staat, en of je nou naar links of rechts kijkt, overal prachtige vergezichten met wilde bergformaties te zien zijn. Jullie hebben misschien al wat foto's op mijn FB pagina gezien!! Ik kan jullie vertellen dat het onmogelijk is om de pracht van de natuur hier op de camera vast te leggen, simpelweg omdat het gewoon niet op je cameratje past. Hetzelfde geldt voor UCT's campus en het huis waar ik woon. Beide liggen aan de voet van Devil's Peak en je zou in principe vanuit mijn huis zo de berg op kunnen lopen. UCT is ook prachtig gelegen aan de berg. Het is een prachtige oude en heuvelachtige campus, met mooie tuinen en dieren als eekhoorns, bizarre vogels om maar wat te noemen. Ook hier geldt weer dat waar je ook kijkt: overal om je heen zie je de meest geweldige vergezichten.
Kaapstad zelf is een hele interessante stad waar wij Nederlanders nog veel van zouden kunnen leren! Het is een grote melting pot van culturen. Wat interessant is, is dat Afrikanen gewoon overal elkaar praten als zwarten, gemengden en witten. Men noemt het beestje bij de naam. Alhoewel Apartheid zijn sporen heeft nagelaten en nog niet eens zo lang geleden is, gaat iedereen met zoveel respect met elkaar om. Bijna iedereen is zo gigantisch vriendelijk en behulpzaam. Dit was vooral te merken toen we met de hele international groep een township bezochten genaamd Oceanview. Hier zijn we getrakteerd op een prachtige show van lokaal afrikaans talent en hebben we toespraken gekregen over het leven in de township, de geschiedenis er van en hoe de wijk zich ontwikkelt. De positiviteit waarmee men naar de toekomst kijkt is echt wonderbaarlijk. Natuurlijk is er oud zeer, maar men is daar niet of nauwelijks mee bezig. Ook hier is de diversiteit en openheid van mensen weer heel sprekend voor Kaapstad. Zo bestonden de dansgroepen uit hetero's, homo's, zwarten, gemengden en aziaten. Alles ademde acceptatie en respect voor elkaar uit, wat niet alleen bleek uit hoe men over elkaar praatte en over het verleden. Bizar dat dat hier beter gaat dan in Amsterdam, 'de stad van de vrijheid'.
Het wordt al een beetje een lang bericht dus ik ga nu maar even wat inkorten! Anders valt iedereen al in slaap voor ik halverwege ben! Sinds ik ben aangekomen heb ik prachtige tours gedaan rond de Kaap. Verder ongeveer elke avond uit. Tot nu toe ben ik het meest te vinden geweest in Observatory; een uitgaanswijkje met een beetje bohemien sfeertje! Echt heel leuk! De barretjes zijn heel relaxt, er is vaak livemuziek te vinden en je kan zelfs je eigen vlees meenemen om in de achtertuin op een braai te gooien! Wat ook wel mooi is voor de sloebers onder ons, is dat het allemaal uiterst betaalbaar is om hier uit te gaan. Een halve liter bier kost je tussen de 1,20 en 2 euro! Verder is het een wijkje vol met kunst en creativiteit. Zo wonen de jongens achter GoldFish bijvoorbeeld naast een Australische maat van mij hier! Verder ben ik ook wel is te vinden op longstreet, een uitgaansstraat in het centrum van Kaapstad. Belangrijk is dat vooraf aan het uitgaan iedereen meestal gezellig samenkomt bij een huis, om daar te bbqen en wat biertjes te drinken! Erg gezellig. Over het algemeen zijn alle studenten overigens heel cool. Je merkt duidelijk dat het vaak mensen zijn die vaker hebben gereisd. Iedereen is erg vriendelijk, open en geniet erg van de ervaring! Mensen hebben heel duidelijk ervoor gekozen om een lange reis te maken naar een totaal andere cultuur, en dit zie je duidelijk terug in het soort mensen!
Ik ga vooral om met Julian (Australie) en Ramon (Zwitserland). Het plan is ook om samen een auto te huren! Die heb je hier toch echt nodig als je wat wilt zien van de omgeving!! Er is hier zo verschrikkelijk veel te doen in de directe omgeving alleen al, laat staan verder land inwaarts.Verder ga ik veel om met Noren en wat Amerikanen. Mijn huis zit, geloof het of niet, voor de rest vol met alleen maar vrouwen! Ik ben de enige man in een groep van 7! Gelukkig wonen mn maten dicht in de buurt, dat heb je toch wel nodig als kerel zijnde!! De meisjes zijn verder heel lief en we hebben een prachtig mooi oud victoriaans huis. Ik heb een ruime kamer met 2 bedden (dus iedereen is welkom om langs te komen!), snel internet (wat heel bijzonder is hier, kan ik toch btje blijven serie grinden en FBen hehe). Verder heeft het huis een mooie grote stenen braai (bbq).
Over mijn studie (moet ook nog gebeuren, zou je bijna niet denken). Deze week stond in het teken van registraties bij verschillende afdelingen, informatie colleges en noem maar op! Dat is nogal vermoeiend geweest, aangezien je van hot naar her moet lopen op een gigantische bergopwaarts lopende campus. Ook is het administratief allemaal wat afrikaanser dan in Nederland, maar ik moet zeggen dat ik wel erger had verwacht nog! Uiteindelijk ga ik de volgende vier vakken doen: Responsible Tourism, E-Marketing, Advertising & Promotion (orders binnen halen bij bedrijven voor zo'n 17 miljoen euro, erg gaaf) en nog een 4e marketing vak. Ik ben erg benieuwd hoe alles me gaat bevallen wat dat betreft; ik begin na het weekend al.
Verder hoop ik hier part time te gaan werken als duikinstructeur, en wat surfen te leren. Met andere woorden: mijn leven is hier heel erg goed. Ik geniet echt vollop en voel me al een beetje thuis! Wel mis ik natuurlijk iedereen in Nederland. Maar goed, ik heb deze blog niet voor niks contrast genoemd. Dit komt niet alleen door het verschil tussen rijk, arm, zwart en wit in deze stad met haar sloppenwijken, maar ook vanwege het nieuws uit Oslo. In mijn huis wonen twee noorse meisjes, en eigenlijk werd iedereen vanmiddag keihard uit de euforische roes getrokken waar we met zn allen in zaten. De bomaanslag en afslachting van kinderen in Noorwegen zet opeens alles weer in perspectief. Verschrikkelijk natuurlijk wat er daar is gebeurt. Iedereen hier is er nu erg mee bezig aangezien er zoveel Noren mee zijn op exchange. De meisjes in mijn huis zijn kapot en veel aan het huilen. Dan moet je het opeens doen met mensen die je net kent als steun en schouder om op te huilen. Irene bijvoorbeeld, werkte in een van de media kantoren in Oslo waar de aanslag was. Veel vrienden en collega's van haar zijn licht gewond geraakt. Verder is ze zelfs vorig jaar rond deze tijd nog geweest op het eiland waar de monsterlijke executies hebben plaatsgevonden. Haar vriendje was op het moment ook in het media gebouw en is na de explosie naar buiten gerend om de boel te verslaan. Overal stukken lichaam, dode mensen en nog meer ellende. Deze rauwe werkelijkheid waar je je dan opeens in bevindt laat je goed nadenken en beseffen hoe goed je het wel niet hebt.
PS
nog wel een leuke anecdote: vanmiddag ging ik boodschappen doen. Omdat ik nog geen auto heb doe ik dit via lokale minibusjes, die letterlijk worden volgepropt met mensen. Bestuurder en bijrijder fluiten, schreeuwen en toeteren naar iedereen die loopt op de stoep om ze in hun busje te krijgen. Voor 5 rand (60 cent) rijdt je dan naar de supermarkt of een andere plek op de lijn die ze rijden. Het is een hele bizarre ervaring kan ik je vertellen. Terug van de supermarkt moest ik me proppen naast een afrikaan (de propper), duidelijk onder de invloed van drugs (Tik, een soort lijm). Onder begeleiding van keiharde dancehall muziek rijd je dan met 15 schreeuwende mensen in een minibusje, waarbij mijn buurvrouw mijn taart moest vasthouden omdat ik dat zelf niet meer kon doen! Telkens als de bestuurder remde, leunde het busje zo sterk naar voren dat je de wielen hoorde schrapen tegen de wielkast! Al met al een bizarre ervaring, ik heb uiteindelijk de vrouw naast mijn een stukje taart gegeven; daar was ze erg blij mee!
